Η Περιοδοντική νόσος εξελίσσεται χωρίς συμπτωματολογία για μεγάλο χρονικό διάστημα, συχνά για χρόνια. Όταν προσέρχεται πλέον ο ασθενής και γίνεται η διάγνωση, η καταστροφή των περιοδοντικών ιστών είναι σχετικά μη αναστρέψιμη, ωστόσο ο στόχος είναι να σταματήσει η απώλεια / υφίζηση του οστού και να σταθεροποιηθεί το αποτέλεσμα για την υπόλοιπη ζωή του ασθενή ώστε να μην υπάρξουν πρόωρες οδοντικές απώλειες.

Συστήνεται για αυτούς τους λόγους να γίνεται τακτικά προγραμματισμένη εξέταση του ασθενή και ενδελεχής έλεγχος των δοντιών και των ούλων ακόμα και εάν αυτά φαίνονται υγιή.

Οι συχνότεροι τύποι της περιοδοντίτιδας είναι η χρόνια περιοδοντίτιδα και η επιθετική περιοδοντίτιδα.

Προκειμένου να οδηγηθούμε σε επιτυχή αντιμετώπιση της περιοδοντίτιδας απαιτείται πρωτίστως Άριστη Συνεργασία του ασθενούς με τον θεράποντα ειδικό οδοντίατρο.

Η θεραπεία ξεκινά με την συντηρητική θεραπεία που περιλαμβάνει την αφαίρεση της τρυγίας - πέτρας και την ριζική απόξεση με την χρήση υπερήχων και λέιζερ.

Τα μικρόβια θριαμβεύουν στους άρρωστους ιστούς όπου αναπτύσσονται σε σύνθετες αποικίες. Οι μικροβιακές αυτές αποικίες βρίσκονται κάτω από τα προσβάσιμα όρια των ούλων, συνεπώς ελάχιστα προσφέρει πριν την ορθή Περιοδοντική Θεραπεία η συνήθης στοματική Υγιεινή.

Πάντοτε δίνονται εξατομικευμένες οδηγίες στοματικής υγιεινής στον ασθενή οι οποίες πρέπει να τηρούνται αυστηρά.

Στα πλαίσια της συντηρητικής θεραπείας επιτελούνται συνήθως 4-6 συνεδρίες και παρακολουθείται η ανάπλαση των ιστών, ανάλογα δε με την ιδιοσυστασία και τη Νοοτροπία του ασθενή δίδονται συχνά Ομοιοπαθητικά σκευάσματα τα οποία προάγουν τόσο την επούλωση αλλά και τονώνουν όλο τον οργανισμό ενώ από την πρώτη στιγμή λειτουργούν και με παυσίπονη δράση.

Ανάλογα με την βαρύτητα της κατάστασης, μετά από ένα έως τρεις μήνες, ακολουθεί Επανεξέταση (follow up) όπου επισκοπείται η κατάσταση της περιοδοντικής υγείας και γίνονται οι απαραίτητες θεραπευτικές παρεμβάσεις.

Όσον αφορά στους περιοδοντικούς θυλάκους που δεν εξαλείφθηκαν με την αρχική θεραπεία - και σε γενικές γραμμές συνηθίζουν να παραμένουν και επιμένουν σε μεγάλο βαθμό - εκτελείται απαραιτήτως γενικευμένη ή εντοπισμένη χειρουργική επέμβαση.

Βάσει των κανόνων της μικροχειρουργικής, αφαιρούνται οι άρρωστοι ιστοί, εξαλείφονται οι περιοδοντικοί θύλακοι και επέρχεται εντός περίπου τριών εβδομάδων ταχεία ανάπλαση με τις μικρότερες δυνατές μετεγχειρητικές ενοχλήσεις.

Ωστόσο, κάθε εμμένουσα μορφή Περιοδοντίτιδας θα πρέπει να βάλει τον θεράποντα σε υποψία για άλλη Γενική Πάθηση και πάραυτα να παραπεμφθεί ο ασθενής για γενικό έλεγχο της Υγείας του.

Μετά το πέρας της Περιοδοντικής Θεραπείας επιβάλλεται η ετήσια επανάληψη θεραπείας, σε ηπιότερο βέβαια βαθμό προς διατήρηση της υγείας των ιστών και των δοντιών. Ομοίως συστήνεται η ανά εξάμηνο επανεξέταση του ασθενούς. Οποιαδήποτε παρέκκλιση από τους κανόνες θα οδηγήσει τελικά στην απώλεια δοντιών και σε οικονομική επιβάρυνση ειδικά εάν ο ασθενής επιλέξει την τοποθέτηση εμφυτευμάτων. 

Εάν υπάρξει ολοσχερής απώλεια δοντιών (Νωδότητα) η στήριξη Ολικών Οδοντοστοιχιών (Ο.Ο.) δεν θα οδηγεί στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Το ίδιο ισχύει σε κάπως μικρότερο βαθμό για τις Μερικές Οδοντοστοιχίες (Μ.Ο.=Μηχανάκια). Οι πολυετείς έρευνες και η πράξη έχουν καταδείξει ότι η μάσηση με τεχνητές οδοντοστοιχίες πέφτει στο 20% σε σχέση με τα φυσικά δόντια η τα εμφυτεύματα.